Szkoła Podstawowa w Przedborowej była jedną z wielu na Dolnym Śląsku szkól wiejskich, w której musiało dojść do wymieszania tradycji. Została założona 8 stycznia 1947 r. przez Marię Pctryszyn, w budynku szkoły poniemieckiej. Początkowo uczęszczało do niej 40 uczniów, wkrótce jednak ich liczba, na skutek repatriacji, wzrosła do 141 (stan 7. września 1947 r.).

W kwietniu 1947 r. organizatorka szkoły została aresztowana za przynależność do ludności ukraińskiej", a jej synowie za nielegalne posiadanie broni. Po wyjściu z więzienia Maria Petryszyn została zmuszona do rezygnacji z zawodu. Kierownikiem szkoły został Augustyn Cwanek.

W tym okresie placówka działała niezwykle prężnie, powołano do życia Szkolny Zespół Dramatyczny (dochody z przedstawień przeznaczone były na zakup książek). Spółdzielnie Uczniowską, organizowano liczne poranki rocznicowe oraz rozgrywki sportowe.

Warunki pracy były niezwykle ciężkie. Powodowały one dużą płynność kadry.

W roku szkolnym 1949/50 kierownikiem szkoły został Jan Rybick i . który rozpoczął walkę przeniesienie placówki do „.pałacu po niemieckim magnacie". po uprzednim wysiedleniu zamieszkujących tam gospodarzy i remoncie budynku. Ziściło się to w maju 1950 r. Okazało się jednak, że koszt remontu znacznie przekroczył planowaną kwotę i mimo przychylnej prasy, na głowę Rybickiego posypały się gromy. Inwestycja nie została zakończona (nic wymieniono rynien) i wkrótce budynek znów wymagał remontu.

Zmiana budynku okazała się bardzo korzystna. Ok. 195 uczniów rozpoczęło naukę w budynku otoczonym parkiem ze wspaniałym drzewostanem, z dala od drogi. Warunki pracy nauczycieli nadal byty bardzo trudne, a płynność kadry nie sprzyjała procesowi wychowawczemu.

W roku szkolnym 1957/58 kierownikiem placówki został Julian Cebula (przeprowadził kapitalny remont w 1071 r.), który kierował     nią do roku 1972. Później placówką kierowali: Gancarz, Bogusław Lizis, Maria Kita , mgr Dorota Grabowska, mgr inż. Jan Malozięć, mgr inż. Ryszard Mazur, od 1990 do 2005 r. mgr Radosław Dutkiewicz

W latach 80, nastapiła swoista wymiana pokoleń, rozpoczęli pracę absolwenci Studiów Nauczycielskich i wyższych uczelni. W tym też czasie wybudowano (dwa domy dla nauczycieli, gdzie zamieszkało 8 rodzin).

W 1989 roku – z inicjatywy mgr Stanisława Czerwonki (ówczesnego inspektora oświaty i wychowania) -- rozpoczęto realizację eksperymentu pedagogicznego w gminie Stoszowice, który objął Szkołę Podstawową w Przedborowej. Pomysł ten zyskał aprobatę MEN-o. Eksperyment przewidywał. iż w klasach I-IV (klasa I została uznana za klasę nauczania początkowego) nauczanie będzie się odbywać w systemie blokowym. W takim systemie mieli się uczyć docelowo również uczniowie klas starszych. W klasie I wprowadzono oceny opisowe uczniów. W nauczaniu początkowym nauczyciela nie obowiązywał dzwonek, zmniejszono liczebność uczniów w klasach. We wrześniu 1989 r. Rada Pedagogiczna zatwierdziła zmiany            w systemie nauczania matematyki i języka polskiego - w klasach V-VIII. Nauczyciele realizowali w tych klasach 3 lekcje podstawowe +2 lekcje w grupach (z podziałem na grupę słabszą i mocniejszą). Podział klas na dwie grupy ćwiczeniowe miał na celu podniesienie stopnia wymagań i trudności tak, by były one możliwe do osiągnięcia przez każdego ucznia.

W drugim semestrze 1990 i. większość przedmiotów oceniana była w systemie punktowym, choć na koniec roku szkolnego punkty były zamieniane na oceny. Na skutek tych wszystkich działań reformatorskich zwiększyła się aktywność uczniów, którzy uważali, iż oceniani są sprawiedliwiej, a dzięki temu systemowi uczą się samodzielności.

W tym czasie działały również na terenie gminy Zespoły Samokształceniowe, na których m. in. układano nowe programy (taki program powstał z historii).

Gmina Stoszowice była jedną z pierwszych gmin w Polsce, która przejęta oświatę - co było warunkiem eksperymentu. Ferment umysłowy tracił jednak impet; złożyło się na to wiele czynników: czas, w którym się rozpoczął, brak funduszy na jego realizację, a także brak wiary w możliwości jego powodzenia u niektórych nauczycieli. Dziś większość z założeń reformy nie jest już realizowana, choć wydaje się, iż doświadczenia zdobyte podczas jej wdrażania pozwolą w przyszłości na wprowadzenie wielu innowacji w systemie kształcenia.

Lata 80. i 90. to również okres sukcesów naszych uczniów. Drużyna piłkarska zajęła dwukrotnie czwarte miejsce w finale wojewódzkim. Również nasi zawodnicy zajmowali czołowe miejsca w biegach przełajowych na szczeblu wojewódzkim (szkoła nie posiada sali gimnastycznej).

Uczniowie uczestniczyli w konkursach przedmiotowych (szczebel wojewódzki): w Wojewódzkim Konkursie Matematycznym, Wojewódzkim Konkursie Języka Polskiego, Wojewódzkim Konkursie Recytatorskim „Pegazik". Mamy dwukrotnego laureata Wojewódzkiego Konkursu Historycznego. Młodzież nasza od wielu lat zdobywa laury na Wojewódzkim Przeglądzie Twórczości Plastycznej Dzieci i Młodzieży Szkolnej.

Szkoła organizowała także imprezy dla środowiska lokalnego - spotkania z kombatantami, wśród których najsłynniejsze było w roku 1987, podczas którego uczestnicy II wojny światowej

przekazali szkole pamiątkową tablicę oraz sztandar.